Πρόωρος αποκλεισμός για την ομάδα μας από το θεσμό του κυπέλλου που δεν κατάφερε ούτε απέναντι σε ομάδα της Football League να πάρει νίκη μέσα στην έδρα του. Η παντελής έλλειψη επιθετικού προσανατολισμού, συγκέντρωσης και πάθους οδήγησαν σε μια τραγική εμφάνιση και σε έναν δίκαιο αποκλεισμό μιας και ο Ολυμπιακός Βόλου φάνηκε συνολικά και στις 2 εμφανίσεις σαφώς πιο πειθαρχημένη ομάδα και αποφασισμένη για την πρόκριση. Η απογοήτευση από τον αποκλεισμό έδωσε τη θέση της στην αγανάκτηση για την συνολική εικόνα της ομάδος αλλά και την ατομική απόδοση της πλειοψηφίας των παικτών. 

Με αυτό που είδαμε σήμερα ή καλύτερα δεν είδαμε ότι και να πούμε ήταν λίγο. Ως ένα σημείο φέρει ευθύνη ο Μιλίνκοβιτς για το αμυντικογενή στήσιμο της ομάδος αλλά σε όλο το παιχνίδι φάνηκε ξεκάθαρα ότι όταν έχεις ποδοσφαιριστές που δεν μπορούν να αλλάξουν μια πάσα στα 2 μέτρα, δεν βγαίνουν νικητές σε καμία διεκδίκηση και σχεδόν ποτέ πρώτοι στη μπάλα ακόμη και όταν έχουν πλεονέκτημα απέναντι στους αντιπάλους κανένας προπονητής δεν μπορεί να σε σώσει. Δεν είναι καλό να μιλάμε με ονόματα αλλά όταν για δεύτερο παιχνίδι πάλι με τον Ολυμπιακό Βόλου ο νεαρός Σουνάς πραγματοποιεί τέτοια εμφάνιση ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω πότε ο συγκεκριμένος παίκτης θα ξεδιπλώσει το ταλέντο του και θα αρπάξει την ευκαιρία από τα μαλλιά. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τους Οικονομόπουλο και Νταμαρλή που αν και στα προηγούμενα παιχνίδια είχαν αφήσει υποσχέσεις για κάτι καλύτερο, σήμερα που ο Μιλίνκοβιτς ξεκάθαρα με τον καταρτισμό της αποστολής τους εμπιστεύτηκε τυφλά αυτοί απογοήτευσαν. Και σαν να μην φθάνει η επιθετική ανυπαρξία της ομάδος μας στις ελάχιστες κραυγαλέες φάσεις για γκολ Πουλίδο και Αγγελούδης κατάφεραν να στείλουν την μπάλα έξω. Δύσκολα να πει κανείς αν είναι θέμα πίεσης & άγχους ή καθαρά θέμα ικανότητας αλλά είναι ολοφάνερο ότι όταν οι αντίπαλοι καταφέρνουν και περιορίζουν τον Τάτο και τον Αγκάνθο που διαθέτουν την απαραίτητη ποδοσφαιρική εφυία όλη η ομάδα μοιάζει με θίασο που πηγαίνει πέρα δώθε χωρίς σκοπό και αιτία. Σήμερα φάνηκε ξεκάθαρα ότι ο ΑΡΗΣ απέναντι σε ομάδες που θέλουν να πάρουν το Χ αδυνατεί να δημιουργήσει και να σκοράρει και αυτό είναι το πιο δύσκολο πρόβλημα που θα πρέπει να λύσει ο Μιλίνκοβιτς. 

Το γήπεδο σήμερα δεν γέμισε αλλά όταν βλέπεις αυτά τα αποτελέσματα και αυτές τις εμφανίσεις λογικό είναι μεγάλη μερίδα του κόσμου να προτιμά να αράξει σπίτι του παρά να περάσει αυτή την ψυχοφθόρα δοκιμασία που περνάμε κάθε αγωνιστική.  Η λέξη υπομονή μας έχει στοιχειώσει για τα καλά και βλέποντας τα τελευταία 2 παιχνίδια και ο Μιλίνκοβιτς πάνω στον οποίο είχαμε εναποθέσει όλες τις ελπίδες μας να βρίσκεται σε αδιέξοδο τα πράγματα φαίνεται να χειροτερεύουν αντί να βελτιώνονται. Μετά τη σημερινή αποτυχία με τις πολύπλευρες απώλειες ο αγώνας με τον ΟΦΗ αποκτά ακόμη ιδιαίτερη σημασία. Τώρα το τι θα προλάβει να αλλάξει ο Μιλίνκοβιτς μέσα στις λίγες ημέρες που απομένουν ή αν το γεγονός ότι ο ΑΡΗΣ θα κατέβει για 2 αποτελέσματα θα μεταμορφώσει την ομάδα είναι κάτι που θα περιμένουμε με αγωνία να δούμε πάνω στο χόρτο. Κουράγιο αδέρφια...